Een levend standbeeld is op weg naar zijn werk. Verderop wordt iemands kaartje voor een benefietconcert gestolen en sterft een zakenman in een eenzame dood in een steegje. Welkom in Sing for Darfur.
De film Sing for Darfur werd in een recordtijd opgenomen met een minimaal budget. Het doel van het project: bewustzijn creëren over ‘ons’ en ‘Darfur’. Gelukkig wordt het nergens een veredeld Novib-spotje: het is een onderhoudende film geworden die eerder subtiel confronterend is dan prekerig.
Darfur bij de Kapper
Sing for Darfur werkt omdat het ‘ons’ laat zien en hoe westerse landen zich verhouden tot de rest van de wereld. In de vorm van een soort lange videoclip wordt een groep mensen in Barcelona gevolgd, die de aanloop naar een groot benefietconcert allemaal anders beleven.
Pijnlijke spiegel
De personages worstelen met kleine, dagelijkse conflicten, zijn op weg naar school, of laten hun haar doen bij de kapper. Intussen praten ze soms over problemen in Darfur, maar vaker over de dingen die hen écht bezighouden. Wie er ‘s avonds spelen op het benefietconcert is belangrijker dan het conflict zelf. Sing for Darfur houdt de kijker zo een vaak komische, maar ook pijnlijke spiegel voor, zonder antwoorden te bieden.
Melodramatisch is niet erg
De film heeft geen overkoepelend verhaal en geen duidelijke conclusie, maar door het hoge tempo en de grote diversiteit aan beelden, muziek en verhalen verveelt Sing for Darfur geen moment. Jammer alleen dat de makers zich niet hebben kunnen inhouden om aan het eind tóch nog even melodramatisch te worden, waardoor de film met een domper eindigt. Het is gelukkig niet genoeg voor een slechte nasmaak. De 75 minuten die eraan vooraf gaan zijn daar simpelweg te boeiend voor.
Sing for Darfur
Regie: Johan Kramer (e.a.)
Gezien op het Nederlands Film Festival 2008
