1. (RACHEL HAZES zit in een bruin café aan de bar, ze drinkt whisky. In de bar wordt muziek van André Hazes gedraaid. Rachel praat tegen de barman, die niets terug zegt)

Rachel: Een beetje verliefd. Een beetje verliefd, ja.
Beetje verliefd op z’n stem, verliefd op jullie eigen centjes.
Maar betalen? Nee, zeker.
Wel met z’n allen naar Ahoy, en janken tot je een ons weegt, maar je zou ’s gewoon je portemonnee uit je broek moeten halen.
Als je, als je, een meloen koopt, op de markt, nou, dan ga je ‘m toch ook niet stelen?
Nou, dan.
En dan heb je ook nog ’s de meelifters, de uitvreters, de lijkenpikkers, de plaatjesdraaiers, en God weet wat voor tuig. Die moesten zich gaan schamen, ja zeker.
Komt hier straks zeker ook weer een imitator?
Lachen! Handjes in de lucht!
Ja, zeker.
Varkens zijn jullie, varkens.

(De barman schenkt nog een whisky voor haar in. GIEL BEELEN komt naast haar zitten, in een varkenspak.)

Giel: Een whisky, graag.
Doe maar een dubbele.
Doe maar een driedubbele.

Rachel: Varkens zijn het, varkens.

Giel: Nou, zeg.

(Rachel begint nu tegen Giel aan te praten, kijkt hem niet aan)
Rachel: Jij komt hier zeker ook om gratis naar Dre te luisteren?

Giel: Mag ik? Ik heb een hele zware dag op het kantoor achter de rug.

Rachel: En dan zeker allemaal gebrande cd’s van Dre in de kast staan?
Die man is gestorven voor jullie, en wat doen jullie?
Denken alleen maar aan jezelf.

Giel: Giel, loop eens een dag rond met een varkenspak.
Giel, laat je paarse snikkel nog eens zien.
Giel, stop weer eens een bierflesje in je reet.
Lachen, joh.

Rachel: Andre draait zich om in zijn graf,
En wie ligt er ’s nachts te woelen in haar bed?
Ik, zeker. Omdat jullie je klauwen niet thuis kunnen houden.

Giel: Zou zo graag ‘s, ik weet niet, een diepte-interview.
Zomergasten, dat lijkt me wel wat.
Giel, pijp nog eens een bever. Lachen.
Rachel: Zul je zien, straks plunderen ze ook nog de nalatenschap van Dreetje en Roxanne, en die zijn nog niet eens dood.

Giel: Was ik maar dood.

Rachel: Ach, klaag toch niet zo, vent.

(Rachel kijkt op, ziet dat Giel een varkenspak draagt)
Rachel: Je ziet er trouwens belachelijk uit.

Giel: Dit is mijn werkkleding.

Rachel: Wat doe je dan? Iets in de bio-industrie, zeker?

Giel: Nee, jij bent –

(Giels adem stokt)

Rachel: Wat?

Giel: Ik mag klagen. Je hebt geen idee hoe zwaar mijn leven is.

Rachel: (bekijkt varkenspak) Nou…

Giel: (pakt Rachel vast) Niemand begrijpt me!

(Giel en Rachel kijken elkaar aan. Rachel duwt Giel weg.)

Rachel: O, maar ik begrijp je wel hoor. Ik heb veel gevoel voor dat soort dingen.
Je bent een idioot in een varkenspak.

Giel: Dit pak is maar een masker. Daarachter schuilt een teergevoelige vlinder, een artiest!

Rachel: Artiest? Laat me niet lachen. Een clown, ja zeker, maar verder…

Giel: Ik draai muziek op de nationale radio, zuurkut! Ik ben een BN’er!
Het volk, dat houdt van mij!

Rachel: Jij, een BN’er? Ha, ik zei het toch, een clown!
Jij mag nog niet eens in de schaduw van Andrés voetstappen staan.

Giel: Daar zijn ze ook veel te zwaar voor…

(Rachel bestudeert Giel’s gezicht. Giel voelt zich hier ongemakkelijk bij)
Rachel: Wacht ‘s…ben jij niet die ene plaatjesdraaier die overal z’n piemel laat zien.

Giel: Overal, overal…
Dat is kunst. Maar zo iemand als jij zou dat niet weten.

Rachel: En wat bedoel je daarmee?

Giel: Wie luistert er nog naar Andre Hazes?

Rachel: Jij bent zo’n type die kwaad spreekt over André, zeker?
Wálgelijk, en dan wel weer voor niks z’n plaatjes draaien,

Giel: Hazes? Ik draai alleen maar kwaliteitsmuziek, geen achterhaalde carnavalskrakers!

Rachel: Cárnávál?!

Giel: Ja, carnaval, ja! Met rijmschema’s die m’n neefje van 5 nog niet zou durven te zingen.
(citeert Hazes) ‘ik ontmoette een meisje
met een hartje van goud
die me alles wil geven en veel van mij houd’
Ja, dat rijmt, bolle!

Rachel: Afgunst, afgunst! En wie krijgt de afgunst weer op haar bordje, ik zeker!
Je kan het gewoon niet hebben dat mijn Dré wel talent had! Maar stiekem koketteren jullie hem wel de pan uit, alsof het een of andere paljas is!
Mijn Dreetje, dat was pas een echte artiest.

Giel: Volgens mij moet jij een beetje ontspannen.
Je moet ’s naar Racoon luisteren, daar word je rustig van.
Goede muziek voor anale seks ook.

Rachel: Jij bent in het echt nog vervelender dan op de radio.

Giel: Denk je echt dat ik dat echt zo ben als op de radio?

Rachel: Nee. Je bent vervelender.

Giel: Zei de Hazesgroupie.
Waar is je Boa, wijffie?

Rachel: Heb jij enig idee wie ik ben, plaatjesdraaier?

(Rachel trekt Giel naar haar toe. Giel herkent haar)