Poëzie


Hij gaf me een belangrijk advies:

Je moet veel rode dingen eten, daar krijg je een mooie rode blos van op je wangen.
Zelf had hij geen tanden meer, hij liep wel veertig kilometer op één dag.

In zijn meer was nog nooit iemand verdronken.
Ooit had hij een hele grote vis gevangen.

Ik zit hier in een kamer zwart,
mijn ogen dicht en wacht,
op de klap.

Ik heb het droge suizen,
al gehoord, van de knuppel,
omhoog gebracht.

Mij rest niets dan knielen,
in het zwart, en wachten,
op de klap.

Please sir, please can I talk to you a minute? Thank you sir, I have a problem, my name is Asfvan, and I am from Iraq, I came here as a refugee but my work permit has been turned down 2 months ago and now I’m gonna be put out of Holland, I’ve been living on the street for two weeks, I’ve slept in that street tonight, there’s an organisation where I can sleep but I need the money, they give me food and shelter, I have friends in the north of the Netherlands where I can go to, they can help me, yesterday I hitchhiked for six hours but nobody picked me up please sir, I slept in front of the supermarket last night there’s only one church that wants to help me they give me some food and I can sleep there so please sir can I have your email? So maybe I can email you next week and you can bring me to Groningen Do you have some money So I can take a bus maybe? How much money is this? Don’t you have more?

En dat hij zonder woorden thuiskomt,
De kussens van de bank gebiedt.
Dat het niet bij hem opkomt de Parmezaanse te strooien,
Terwijl expliciet in het recept vermeld.

En dat.

En dat.

En dat.

En daarom.

En nog veel meer.

Dan dat alleen.

Nee
Nee nee nee
NEE
O nee hoor
Neuh neuh neuh neuh
Nee
Neetje
Njet
Nee
Jij denkt dat ik het fijn vind om zo in je armen te liggen
Vergeet het maar mister
Je bent maar een stofje in m’n kopje.
Een vlekje in m’n breintje
En dat het kuiltje in m’n wang perfect aansluit op de jouwe
Dat zijn gewoon jouw gluiperige feromonen
En dat je hele dagen in mijn hersens danst
Is ook maar door mijn domme dronken instincten
Je kunt mijn ogen voor de gek houden
Maar m’n hart laat zich niet zomaar omkopen,
Nee
O nee nee nee nee
Hell Naw!
Echt nee
Je bent niet meer
Dan mijn steigerende lichaam
Een honger, een dorst,
Nee, nee, nee,
Ja,
Nee,
Shit!
No way,
Niet nu,
Niet jij,
Nee
Mijn alles instabiel
Op het punt te ontploffen
O, God, O Lieve hemel,
Waarom reageer ik toch zo allemachtig chemisch
op jouw natuurlijke attracties?

De zon staat hoog.
Een spreeuw scheert over zijn blote rug.
Het graan wuift in de verte.
Er hangt een zekere rust in de lucht,
Een zekere zachtheid.
Over de rivier is het water weer te drinken.

Hij telt de uren af in zijn dagboek,
en vouwt de blauwe envelop terug in zijn fris gewassen shorts.
Zij, zij moet 8 maanden ver zijn
nu, nu al is zij
een wolk van een dot.
Van hem van hem van hem.

De zon staat hoog.
Het zand voelt zacht.
Een zekere volmaaktheid trekt over de heuvels.
Het is de mooiste 31 maart ooit.
Hij richt zich op, ziet,
in de verste verre verte geen stapels niks niet.

‘Ich war immer dagegen’

Ik sloeg zojuist iets dood tussen mijn handen.
Ik dacht dat het een mug was, maar
het was slechts een fruitvlieg of
een baby-vogel.

Ik schraap hem van mijn vingerkootje,
hij is net een theeblaadje.

Met minder dan, iets dat steekt,
was ik niet tevreden geweest.
met meer dan, iets dat zoemt,
was ik bang geworden.

Mijn geweten staat te scherp afgesteld.
Ik heb spijt,
en van binnen jeuk.

Zolder

Zwetende verwensingen,
sissende klanken gekarameliseerde krachttermen
Hi-hi, Ha-ha
de zomer van Nederland. God heeft de zon en softijs geschapen, Satan de luchtvochtigheid.

Ik heb al
zoveel vocht verloren, gewoon kwijt, gymspullen in de trein.
Het water in mijn vieze glas is al
zweet geworden, voor ik lippen lik.
Ik pas in tupperware.

Waar is de aap die
aan mij beloofd werd?

Aankomende dinsdag sta ik in dranklokaal de WW in Leiden voor de poëzieslag van stichting Dichter bij jou (www.dichterbijjou.nl), samen met Thomas Gerkrath, DonSan, Lotte Asveld, Sent, Michiel Rutte, Gerben de Ruiter en Sander Meij.

Komt allen! Er is ongetwijfeld waanzinnig mooie poëzie, en allerhande Leidse versnaperingen en drankjes. Hieronder alvast een kleine voorbode:


Onze eerste woensdag

Hier heersen
democratie en dictatuur
Van kwab tot lel
boven buik en dij, drinken
in dit seizoen nog
aangemaakte chocomel
in windstil
paviljoen.

Hoe ver je ook je sandalen tilt,
aan de zolen van je voeten,
zeul je havenblokken zand mee.

Doe liever alles uit hier.
Draag liever alles in je armen.

Zit op /
Neemt een slok anti-oxidanten granaatappelsap uit een glas met randjes /
Zinkt weg /
Kijkt met twee ogen naar de kastanje in de voortuin /
Herinnert zich dat de kastanje, als elk jaar, deze maand naar sperma ruikt /
Perst haar handen op haar buik /
Rispt op /
Zit op /
Slikt zuur weg /
Herinnert zich dat er meer dingen naar sperma ruiken terwijl ze geen sperma zijn /
Neemt een slok anti-oxidanten granaatappelsap uit een glas met randjes /
Weet niet meer wat /
Rispt op /
Zinkt weg /
Perst haar handen op haar buik /
Geeft Edwin een droge kus /
Rispt op /
Slikt zuur weg /
Neemt een slok anti-oxidanten granaatappelsap uit een glas met randjes /
Rispt op /
Slikt zuur weg /
Perst haar handen op haar buik /
Likt de traan van haar linkerwang /
Neemt een slok anti-oxidanten granaatappelsap uit een glas met randjes /
Rispt op /
Zinkt weg /
Kijkt met twee ogen naar de kastanje in de voortuin /
Herinnert zich dat de kastanje, als elk jaar, deze maand naar sperma ruikt /
Herinnert zich dat er meer dingen naar sperma ruiken terwijl ze geen sperma zijn /
Weet niet meer wat /
Zinkt weg /
Zinkt weg /
Zit op /
Rispt op /
Zinkt weg /
Slokt /
Kijkt /
Likt /
Perst /
Herinnert /
Perst /
Neemt /
Geeft /
Zit op /
Rispt op /
Slikt weg /
/
Kalk

Gare de Nord

Dit is de eerste gewaarwording:
Een zweem van alles door alles gemengd,
met een zweem van olie gesmeerd.
en struikelkoffers tot dieper daar de stugge poortjes van de douane.

Mijn hand naar een verlopen paspoort,
het meisje dat de vreemdeling
aanklampt in de rij,
op zoek naar de snelste trein van Brussel
en gewoon een taal en ogen,
de van huilende tot gillende negervrouw
op een bankje zomaar
In het midden van de hal.

Tot mijn grote schrik heb ik een wildcard gekregen voor de finale van de U-slam van het poëziecircus. Ik heb in maart ook meegedaan en stond toen in de finale met Marein Baas.
En nu sta ik volgende week dus weer tussen mensen als Max Lerou, Simon Mulder, Peter Knipmeijer, Najiba Abdellaoui. En Marein Baas weer, dus.

Erg cool, maar ook beangstigend als hell, dus ben ik nu tussen alle tentamens en deadlines door keihard aan het oefenen op m’n performance en nieuwe gedichten (een soort Rocky met koffie).

Mocht je me willen komen aanmoedigen, of zin hebben in een avond vol duistere beeldspraak, de finale is aankomende woensdag (4 juni) in theatercafé de Bastaard te Utrecht. Meer info op www.poeziecircus.nl

De mug

De mug
De mug de mug de mug
Is een insect
Met een twijfelachtige reputatie
Wist u bijvoorbeeld dat de mug van oudsher een neefje wordt genoemd?
Dit lijkt misschien opmerkelijk,
maar is eigenlijk helemaal zo niet vreemd nog niet,
wanneer men het handelen van bijvoorbeeld mijn eigen ooms in ogenschouw neemt

Het tegendeel is echter meer van toepassing
De mug is een vriend van de mens,
een fascinerend beestje met een harig uiterlijk, waar een karakter ter grootte van Heerhugowaard achter schuilt
Wist u bijvoorbeeld dat muggenbaby’s eigenlijk piepkleine waterinstallaties zijn?
Niet voor niets geldt Afrika als een continent met grove problemen met schoon drinkwater
Is er immers een ander continent waar men zo onverschillig neerkijkt op
De mug?
Het dieet van de mug bestaat hoofdzakelijk uit veldmuizen
Hoe de mug zich voortplant is nog steeds volstrekt onduidelijk, dit maakt de mug echter nog sensueler dan pakweg de kat
De mug houdt zich overdag – net als de duivel – schuil achter mijn gordijnen
De mug steekt niet, nee
Zij geeft bloederige kusjes op respectievelijk hals, kuit en grote teen
De mug is een wetenschappelijk wonder, een vriend, een minnares
De mug is een muze, de dansende inkt van een klamme nacht,

Daarom, handjes op elkaar voor dit aanstekelijke insect
Of, zoals ze in mijn geboorteplaats plachten te zeggen:
Liever tien muggen in de lucht,
Dan één in je hand.

Een traan en een snottebel tegelijk. Nu zal ik trouwen met het mooiste meisje van de klas, op de juf na, want die is al getrouwd.

Kan iemand me nog één keer voorlezen uit de koning van Katoren?

Kan iemand me nog één keer naar boven dragen?

Kan iemand me nog één keer leren lezen?

Kan iemand me nog één keer betrappen met mijn handpalmen over mijn plasser?

Kan iemand nog één keer saucijzenbroodjes halen als we naar het zwembad zijn geweest?

Kan iemand me nog één keer in bewondering bekijken?

En kan iemand mij nog één keer zeggen

Dat het allemaal goed zal komen?

Vanwege jouw schoonheid is alles wat jij niet bent minderwaardig.

En omdat ik jouw stem hoorde, verdragen mijn oren geen grootmeesters meer .

En jij zal niet weten hoe mijn woorden schutteren
vanwege dit valscherm van scherts en
Jij zal niet zien hoe ik lelijk ben
Omdat ik mijn handen voor jouw ogen bind.

Jij bent mijn onmachtig schreeuwen maar,

ga niet bij me weg alsjeblieft, ik wil niet vol zijn van minachting,
zonder het tegenwicht van jouw allerlichtste aanraking.